லட்சக்கணக்கில் உள்ளாடை உற்பத்தி.. கோடியில் சம்பாதிக்கும் சீனா

 

உலகின் எந்த நகரம் உள்ளாடைகள் நகரம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. ஆண்டுக்கு எவ்வளவு வருவாய் ஈர்க்கப்படுகிறது என்பதை இந்த பதிவில் விரிவாக பார்க்கலாம்.

ஒரு பெரிய தொழிற்சாலை ,எங்கு பார்த்தாலும் தையல் இயந்திரங்களின் இடைவிடாத ஓசை. தைத்து முடிக்கப்பட்ட உள்ளாடைகள் மலைபோலக் குவிந்து கிடக்கின்றன. ஒரு தொழிலாளி துணியை வெட்ட, மற்றொருவர் அதைத் தைக்கிறார், அடுத்தவர் அதை பேக்கிங்கிற்கு அனுப்புகிறார். பார்க்க சாதாரண ஆடைத் தொழிற்சாலை போலத் தெரிந்தாலும், இந்த நகரத்திற்கு என்று உலகளவில் ஒரு விசித்திரமான அடையாளம் உண்டு. இது குறித்து விரிவாக பார்க்கலாம்.

இந்த நகரத்தின் ஒட்டுமொத்த பொருளாதாரமே பிரா, பனியன் மற்றும் உள்ளாடைகள் தயாரிப்பை நம்பிதான் இயங்குகிறது. இங்குள்ள ஒரு சிறிய தொழிற்சாலை கூட நாளொன்றுக்குச் சுமார் 30,000 முதல் 40,000 உள்ளாடைகளை உற்பத்தி செய்கிறது.புள்ளிவிவரங்களின்படி, இந்த ஒரு நகரத்தில் மட்டும் ஆண்டுதோறும் சுமார் 35 கோடி பிராக்களும், 43 கோடி உள்ளாடைகளும் தயாரிக்கப்படுகின்றன. இந்த நகரத்தின் மொத்த தொழில்துறை உற்பத்தியில் 80 சதவீதம் பங்கு உள்ளாடைத் தயாரிப்பு மட்டுமே நகரம் முழுவதும் பிரா மற்றும் உள்ளாடை விளம்பரப் பலகைகளே ஆக்கிரமித்துள்ளன.

1982-ஆம் ஆண்டு வாக்கில் ஹாங்காங் மற்றும் தைவான் நாட்டின் முதலீடுகளுடன் தான் இந்தத் தொழில் இங்கு காலூன்றியது. மலிவான தொழிலாளர்கள் மற்றும் உகந்த சூழ்நிலை காரணமாக 1995 முதல் 2005 வரை இந்த தொழில் அபரிமிதமான வளர்ச்சியைக் கண்டது. ஆயிரக்கணக்கான சிறிய மற்றும் பெரிய தொழிற்சாலைகள் உருவாகின.

சீனாவின் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கே முக்கியத் தூணாக இருந்த இந்த நகரம், தற்போது சில கடுமையான பிரச்சனைகளை எதிர்நோக்கி வருகிறது.
நகரத்தின் ஒட்டுமொத்த வாழ்வாதாரமும் ஒரே தொழிலை நம்பி இருப்பதால், உள்ளாடை வியாபாரத்தில் சற்று மந்தநிலை ஏற்பட்டாலும் ஊரே ஸ்தம்பித்து விடுகிறது.
மூலப்பொருட்களின் விலை மற்றும் கூலி உயர்ந்துவிட்ட போதிலும், சந்தையில் பொருட்களின் விலையை உயர்த்த முடியாமல் தொழிற்சாலை உரிமையாளர்கள் தவிக்கின்றனர்.
சுற்றுச்சூழல் மாசுபாடு மற்றும் போதிய வருமானமின்மை காரணமாக, பலர் தொழிற்சாலைகளை மூடிவிட்டு வேறு நகரங்களுக்கும் நாடுகளுக்கும் வேலை தேடிச் செல்லத் தொடங்கியுள்ளனர்.

சீனாவில் ஒரு குறிப்பிட்ட நகரம் ஒரே ஒரு பொருளை மட்டுமே பெருமளவில் தயாரிப்பது வழக்கம். ஒரு நகரில் பிளாஸ்டிக் பொம்மைகள் மட்டும் தயாராகும்.இன்னொரு நகரில் எலக்ட்ரானிக் பொருட்கள் மட்டும் தயாராகும். அந்த வரிசையில் உருவானதுதான் இந்த குராவ் நகரம்.இன்றும் அங்குள்ள தெருக்களில் தையல் இயந்திரங்களின் சத்தம் கேட்டுக்கொண்டே தான் இருக்கிறது. ஆனால் மாறிவரும் உலகச் சந்தை சூழலுக்கு ஏற்ப, ஒரே ஒரு தொழிலை மட்டுமே நம்பியிருக்கும் இந்த நகரம் தன்னைத் தகவமைத்துக் கொள்ளுமா? என்ற கேள்வி எழுந்துள்ளது.