பல மாதங்களாக நீடித்த பதற்றம், பொருளாதார அதிர்வுகள், எண்ணெய் சந்தை குழப்பங்கள் மற்றும் மத்திய கிழக்கை உலுக்கிய மோதல்களுக்கு பிறகு, அமெரிக்கா மற்றும் ஈரான் இடையே முக்கியமான சமாதான ஒப்பந்தம் கையெழுத்தாகியுள்ளது. உலக நாடுகள் நிம்மதிப் பெருமூச்சு விட வேண்டிய தருணமாக இது கருதப்பட்டாலும், உண்மையில் நிலைமை அதற்கு நேர்மாறாக உள்ளது. ஒப்பந்தம் கையெழுத்தாகிய ஒரு சில மணி நேரங்களிலேயே அதன் நீடித்த தன்மை குறித்து சந்தேகங்கள் எழத் தொடங்கியுள்ளன. உலக சந்தைகள் அமைதியாக இருந்தாலும், அரசியல் வட்டாரங்களிலும் பாதுகாப்பு நிபுணர்களிடையிலும் இன்னும் கவலை நிலவுகிறது.
பிரான்சின் வெர்செய்ல்ஸ் நகரில் நடைபெற்ற ஜி7 மாநாட்டின் போது, அமெரிக்க அதிபர் டொனால்ட் டிரம்ப் மற்றும் ஈரான் அதிபர் மசூத் பெசெஷ்கியான் ஆகியோர் மின்னணு முறையில் 14 அம்சங்கள் கொண்ட புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டனர். இந்த ஒப்பந்தத்தின் முக்கிய அம்சங்களில், ஈரானுக்கு எதிராக விதிக்கப்பட்டிருந்த பல பொருளாதார தடைகளை தளர்த்துவது, முடக்கப்பட்டிருந்த சொத்துக்களை விடுவிப்பது, ஈரானுக்கு மீண்டும் சர்வதேச சந்தையில் எண்ணெய் விற்பனை செய்ய அனுமதி வழங்குவது மற்றும் சுமார் 300 பில்லியன் அமெரிக்க டாலர் மதிப்பிலான மறுசீரமைப்பு நிதி உதவி வழங்குவது ஆகியவை இடம்பெற்றுள்ளன.
இந்த ஒப்பந்தத்தைப் பார்த்த பல ஆய்வாளர்கள், “இந்த பேச்சுவார்த்தையில் ஈரானே அதிக பலன்களை பெற்றுள்ளது” என்று மதிப்பிடுகின்றனர். ஏனெனில் கடந்த சில ஆண்டுகளாக கடுமையான பொருளாதார தடைகளால் சிரமப்பட்டு வந்த ஈரான், இப்போது தனது எண்ணெய் ஏற்றுமதியை மீண்டும் விரிவுபடுத்தும் வாய்ப்பைப் பெற்றுள்ளது. மேலும் வெளிநாடுகளில் முடக்கப்பட்டிருந்த சொத்துக்களையும் மீட்க முடியும் என்ற நம்பிக்கை உருவாகியுள்ளது.
ஆனால் இந்த ஒப்பந்தம் கையெழுத்தான பிறகும் முழுமையான நம்பிக்கை உருவாகவில்லை. அதற்கு முக்கிய காரணம், ஈரானின் உயர்மட்ட மத மற்றும் அரசியல் தலைமை வட்டாரங்களில் இருந்து வந்த கலவையான எதிர்வினைகளாகும். குறிப்பாக ஈரானின் உச்சத் தலைமை அமைப்புடன் தொடர்புடைய சில முக்கிய குரல்கள், இந்த ஒப்பந்தத்திலிருந்து தங்களை தள்ளி வைத்துக் கொண்டதாக தகவல்கள் வெளியாகியுள்ளன. இதனால், ஒப்பந்தம் நடைமுறையில் முழுமையாக அமல்படுத்தப்படுமா என்ற கேள்வி எழுந்துள்ளது.
அமெரிக்காவிலும் நிலைமை வேறுபட்டதாக இல்லை. ஒப்பந்தம் அறிவிக்கப்பட்ட உடனேயே அரசியல் எதிர்ப்புகள் உருவாகத் தொடங்கின. சிலர் இதை மத்திய கிழக்கில் பதற்றத்தை குறைக்கும் வரலாற்று முயற்சி என்று வரவேற்றாலும், மற்றொரு தரப்பு இது அமெரிக்காவின் கடுமையான நிலைப்பாட்டை பலவீனப்படுத்தும் ஒப்பந்தம் என்று விமர்சித்து வருகிறது. அதாவது, ஒப்பந்தத்திற்கு எதிர்ப்பு இரு நாடுகளிலும் இருப்பதால் அதன் எதிர்காலம் குறித்து சந்தேகம் நீடிக்கிறது.
இந்த ஒப்பந்தத்தின் மிகப்பெரிய உடனடி விளைவு ஹார்முஸ் நீரிணை தொடர்பாகவே பார்க்கப்படுகிறது. உலக எண்ணெய் வர்த்தகத்தின் முக்கிய வழித்தடமான இந்த கடல் பகுதி, சமீபத்திய மோதல்களால் பெரும் பதற்றத்தில் இருந்தது. தற்போது ஒப்பந்தத்தின் ஒரு பகுதியாக குறைந்தது 60 நாட்களுக்கு இந்த பாதை பாதுகாப்பாக திறந்திருக்கும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இதனால் உலக எண்ணெய் விநியோகம் சீராகும் வாய்ப்பு உருவாகியுள்ளது.
எண்ணெய் சந்தைகளும் இந்த ஒப்பந்தத்தை மிக நெருக்கமாக கவனித்து வருகின்றன. கடந்த சில வாரங்களாக போர் அச்சத்தால் உயர்ந்திருந்த கச்சா எண்ணெய் விலைகள் தற்போது ஓரளவு நிலைத்தன்மையை நோக்கி நகரத் தொடங்கியுள்ளன. சில சர்வதேச முதலீட்டு நிறுவனங்கள், இந்த ஒப்பந்தம் முழுமையாக அமலுக்கு வந்தால் எண்ணெய் விநியோகம் அதிகரித்து, உலகளாவிய எரிசக்தி விலைகளில் அழுத்தம் குறையலாம் என்று கணித்துள்ளன.
ஆனால் நிபுணர்கள் ஒரு முக்கிய எச்சரிக்கையையும் விடுக்கின்றனர். “ஒப்பந்தம் கையெழுத்தாகிவிட்டது என்பதாலேயே அமைதி உறுதி செய்யப்பட்டுவிட்டது என்று கருத முடியாது” என்பதே அவர்களின் கருத்து. காரணம், ஒப்பந்தம் அறிவிக்கப்பட்ட ஒரு நாளுக்குள் கூட அடுத்த கட்ட பேச்சுவார்த்தைகள் சில இடங்களில் தடுமாறியதாக தகவல்கள் வெளியாகியுள்ளன. இது இரு தரப்பினருக்கும் இடையே இன்னும் பல தீர்க்கப்படாத பிரச்சினைகள் இருப்பதை காட்டுகிறது.
உலக பொருளாதாரத்தின் பார்வையில், இந்த ஒப்பந்தம் மிகவும் முக்கியமானதாகும். மத்திய கிழக்கில் நீடித்த மோதல்கள் காரணமாக கடந்த சில மாதங்களாக எரிசக்தி சந்தைகள், கப்பல் போக்குவரத்து மற்றும் சர்வதேச வர்த்தகம் பாதிக்கப்பட்டிருந்தன. குறிப்பாக இந்தியா, சீனா, ஜப்பான் மற்றும் ஐரோப்பிய நாடுகள் போன்ற எரிசக்தி இறக்குமதி நாடுகள் இந்த ஒப்பந்தத்தின் வெற்றியை ஆவலுடன் எதிர்பார்க்கின்றன.
எனினும், தற்போதைய சூழ்நிலையைப் பார்த்தால் ஒரு விஷயம் தெளிவாகிறது. உலகம் இந்த ஒப்பந்தத்தை வரவேற்றாலும், அது நீண்டகால அமைதிக்கான உறுதியான உத்தரவாதம் என்று யாரும் நம்பவில்லை. ஒப்பந்தம் கையெழுத்தாகிவிட்டது; ஆனால் பரஸ்பர நம்பிக்கை இன்னும் உருவாகவில்லை. அதனால் தான் “அமைதி வந்துவிட்டது” என்ற அறிவிப்பை விட “அமைதி நீடிக்குமா?” என்ற கேள்வியே இன்று உலக அரசியல் வட்டாரங்களில் அதிகமாக பேசப்படுகிறது.
