நெஞ்சுக்குள் ஆடும் நிலவே

 

நெஞ்சுக்குள் ஆடும் நிலவே – அதை
நெட்டுயிர்த்துப் பார்க்குது மனமே!
சொல்லாத காதலின் சுகமே – என்றும்
சொல்லிடும் வார்த்தையின் வரமே!

மௌனத்தின் திரையிட்டு மூடி – உன்னை
மனதிற்குள் தேடுது நாடி!
பேசாத மொழிகள் கோடி – நாம்
பேசிடத் தேவையா கூடி?

சொன்னகதை யாவும் இங்கு சோர்ந்துதான் போகுமே,
சொல்லாத காதல்தான் என்றும் வாழுமே!
வண்ணத்துப் பூச்சியின் சிறகினில் உள்ள வான்வண்ணம் போலவே,
தொட்டவுடன் கலைந்திடும் தூரத்து வானமே!
வார்த்தையில் பூட்டுவிழும் மனிதரின் உலகிலே,
வார்த்தையே இல்லாத காதல் என்றும் உன்னதமே!

கேட்டிடக் கிடைத்திடும் பொருளுக்கு மதிப்புதான் இல்லையே,
தேடியே அலைவதில் தீராத இன்பமே!
கூட்டினில் அடைத்திடக் கூவிடுமோ அந்த வான்பாடும் பறவையே?
கூறாத காதலே குறைவில்லா அமுதமே!
உன்முகம் பார்த்தே நான் உறைந்துதான் போவதே,
என்மனம் உனக்குள்ளே கலந்துதான் போவதே!

அன்பே நம் காதலைச் சொல்லி நாம் இணைந்திட்டால்,
ஆசையின் எல்லையில் அலுப்புதான் தட்டிடும்!
நாளைக்கோ நம்மிடையே சண்டைகள் வந்திட்டால்,
நாமிடிருவர் சேர்த்த இந்த அழகிய கவிதைதான் அழிந்திடும்!
எனவேதான் சொல்கிறேன் உன்னைக் காதலிக்கிறேன் என்று…
என்றைக்கும் உன்னிடமே நான்சொல்லப் போவதில்லை!
சொல்லாத காதலே தூய்மையாய் வாழுமே,
சொல்லாமல் உனைப்பிரிந்து தூரமாய் ஏகுவேன்!

……………………………………………………….

ஒத்தையடிப் பாதையிலே..

மழைத்துளிகள் மண்ணைத் தொட்ட நொடியில்,
மறந்துபோன நினைவுகள் நெஞ்சில் முளைக்குதடி!
மண்ணின் வாசம் நாசியைத் துளைக்க,
மனசோ மீண்டும் அங்கே சிறகடிக்குதடி! 🌧️

பள்ளிக்கு ஓடிய பாதச்சுவடுகள்,
பட்டுத்தெறிக்கும் மழைநீரில் மிதக்குதடி!
காலணிகள் இன்றி நடந்த காலங்கள்,
கண்ணீரும் புன்னகையும் கலந்த கோலங்களடி! 👣

ஆனந்தமான அந்த ஒத்தையடிப் பாதையிலே,
ஆடி ஆடி நீ நடந்து போகையிலே,
ஒளிரும் உன் புன்னகை அழகிலே,
ஒடிந்து நானும் காதல் கொண்டேனே! 😍

ஒப்புதல் கேட்டு என் மனமும்,
ஒரு கணமும் ஓயாமல் தவிக்குதடி!
உயிரை நிரப்பும் உன் காதலுக்காய்,
உள்ளுக்குள் ஏங்கி கெஞ்சி நிற்குதடி! 💘

மழைச்சாரல் உன் மேல் விழுகையிலே,
மயங்கி நானும் பின் தொடர்ந்தேனே!
நெற்றிச் சுட்டியில் மழைத்துளி மின்ன,
நெஞ்சுக்குள் புதிய கவிதை தந்தாயே! 💧

குறும்புகள் பல கண்ணால் காட்டி,
கொள்ளைக் காதலை நெஞ்சில் விதைத்து,
முத்துக்கள் பல இதழால் தந்து,
ஒத்தையடிப் பாதையில் அன்பை விதைத்தாயே! 💋

ஒளிந்து ஓடி ஆடிப் பாடி,
ஒற்றைக் காலில் சலங்கை கட்டி,
ஒய்யாரமாய் வரம்பில் விழாமல் நடந்து,
ஒத்தையடிப் பாதையில் என்னைக் கவர்ந்தாயே! 💃

சேற்றுப் பாதையில் பாதம் பதிய,
செல்லமாய் என்னை ஏசிப் போனாளே!
ஓடிப் பிடித்து விளையாடிய பாதையிலே,
ஒற்றைப் பார்வையில் உயிரைப் பறித்தாளே! 👀

பழைய கதைகள் பேசும் வயல்வெளியிலே,
பாசம் வளர்த்த கிராமத்து மண்ணிலே,
நாகரிகம் தேடி நகரம் வந்தாலும்,
நாடித் துடிப்பது ஒத்தையடிப் பாதையிலே! 🌾🏡

மண்ணின் மணமும் மழையின் இசையும்,
மறக்க முடியா இளமையின் கனவும்,
எத்தனை ஆண்டுகள் கடந்த போதிலும்,
என் இதயம் வாழ்வது அந்தப் பாதையிலே! ❤️

……………………………………………………………………..

பசித்தவனின் சிரிப்பில்

“லிட்டர் லிட்டராகப் பாலை ஊற்றி
என்னை நீராட்டுகிறாய்;
ஆனால் தெருவோரத்தில்
என் பிள்ளை
ஒரு கோப்பை பாலும் இல்லாமல்
பசியோடு நிற்கிறான்.

ஆயிரம் விளக்குகள் ஏற்றி
என்னை அலங்கரிக்கிறாய்;
ஆனால் இருளில் கிடக்கும்
ஒரு குடிசையில்
என் மகள்
பாடம் படிக்க முடியாமல் தவிக்கிறாள்.

பட்டும் பொன்னும்
எனக்கு எதற்கடா?
படையலும் பந்தலும்
எனக்கு எதற்கடா?

கொட்டும் பாலை
அவன் கைகளில் கொடு;
சொட்டும் தேனை
அவன் வாயில் கொடு.

நான் கல்லிலும் இல்லை,
கோபுரத்திலும் இல்லை,
தங்கக் கிரீடத்திலும் இல்லை.

பசியைத் தீர்க்கும் கையில் இருக்கிறேன்;
கண்ணீரைத் துடைக்கும் விரலில் இருக்கிறேன்;
விழுந்தவனைத் தூக்கும் தோளில் இருக்கிறேன்.

கடல் கடந்து
யாத்திரை தேடி அலையாதே;
கடவுளைத் தேடி
வானத்தை நோக்கி ஏங்காதே.

உன் வாசல் முன் நிற்கும்
வறியவனைப் பார்;
உன் அருகில் அழும்
அனாதையைக் கேள்.

அவன் சிரிப்பில் நானிருக்கிறேன்;
அவள் நன்றியில் நானிருக்கிறேன்.

எங்கும் என்னைத் தேடாதே;
மனிதனில் மனிதத்தைத் தேடு.

நீ ஒருவனின் பசியைத் தீர்க்கும் போது,
ஒரு இதயத்தின் காயத்தை ஆற்றும் போது,
ஒரு உயிருக்கு நம்பிக்கை தரும் போது,
அங்கேயே நான் இருக்கிறேன்.”